ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ ΑΠΟ ΣΥΖΥΓΟ ΛΟΧΙΑ ΕΠΟΠ... ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΙ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙΤΕ... ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;;;


enoplos.com_ Λάβαμε την παρακάτω επιστολή από σύζυγο Στρατιωτικού και σας την δημοσιεύουμε όπως την λάβαμε:
Ονομάζομαι Άννα Μαρία και είμαι σύζυγος ΕΠ.ΟΠ ΛΧΙΑ ΠΕΖΙΚΟΥ 3Η ΣΕΙΡΑ


Εδω και 8 χρόνια και πλέον μετά από τις μεταθέσεις που προκύψανε πάμε στα 9 χρόνια βρισκόμαστε στο ίδιο μέρος (νησί) ως δεύτερη μετάθεση από την πόλη επιθυμίας, το ζητήσαμε για να κάνουμε το χρέος μας σε παραμεθόριο περιοχή, ως πότε όμως, ας μπω όμως στο θέμα και ξεκινώ λέγοντας σας ότι εδω και 11 χρόνια είμαι μονονεφρος και χωρίς κάποια άλλα ζωτικά όργανα λόγο τροχαίου, αυτό αυτομάτως με καθιστά ανίκανη για οποιαδήποτε εργασία κι ας μην μου δίνουν ποσοστό αναπηρίας.

Σε όποια πόρτα και να χτύπησα μου την έκλεισαν στα μούτρα γιατί κάποιοι ήξεραν το ιστορικό μου και κάποιοι φρόντισαν να το μάθουν, όπως επίσης θέλησα να κάνω και τα χαρτιά μου στο στράτευμα άλλα με απέρριψαν χωρίς δεύτερη κουβέντα.....

Θέλω να κάνω δεύτερο παιδί και εξαιτίας του ότι είμαι μακριά από τους γιατρούς που με παρακολουθούν (κανονικά ανά εξάμηνο θα έπρεπε) ετησίως δε μπορώ δυστυχώς να μπω σε αυτή τη διαδικασίακαι να σας πω ότι ειμαι ηδη 33 ετων παω στα 34. Γνωριζω πολύ καλα ότι υπαρχουν σοβαρότερα προβλήματα όμως ο καθένας μιλαει για τον εαυτό του.

Προέκυψαν ανεβασμένες μονάδες κάποια στιγμή στις εξετάσεις μου, λένε ότι η μονάδα του κάθε στελέχους ακόμη και η ηγεσία είναι δίπλα στα στελέχη του και στις οικογένειες τους, ζητήσαμε μετάθεση γιατί πλέον οι εξετάσεις που πρέπει να υποβάλλομαι δεν υπάρχουν εδώ όπως και οι γιατροί που με παρακολουθούν βρίσκονται στο Παπαγεωργίου και σε πόλη της βορείου Ελλάδος αντίστοιχα, που σημαίνει ότι πρέπει να παίρνω το παιδί μαζί μου να κόβω εισιτήρια της τάξης των 1000 ευρώ πήγαινε έλα χωρίς όμως τα χρήματα αυτά να υπάρχουν με αποτέλεσμα να πρέπει να καθυστερώ τις εξετάσεις μου για τουλάχιστον δυο χρόνια και με μεγάλο ρίσκο γιατί αν θα πάθει κάτι το άλλο μου νεφρό θα ξεκινήσω αυτομάτως αιμοκάθαρση και έχω ένα ανήλικο τέκνο να μεγαλώσω, αυτή τη στιγμή σας γράφω με μάτια πρησμένα από το κλάμα γιατί δε ξέρω το μέλλον της υγείας μου και φυσικά του παιδιού μου….

Δεν υπάρχουν σχόλια