ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ 1976 ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ!




Ο Σύνδεσμος αποφοίτων της Τάξεως 1976, της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, κάνοντας πράξη την επιθυμία των μελών του που πηγάζει από το ιερό καθήκον μας, να αποτίσουμε την ελαχίστη οφειλόμενης τιμή, στη μνήμη των Ηρώων προγόνων μας, του έπους του 1940, που πριν από 77 χρόνια πολέμησαν για την ελευθερία της Πατρίδος και έδωσαν την ζωή τους για τον ιερό αυτό σκοπό και ακόμη και σήμερα παραμένουν διάσπαρτοι και «άταφοι» στα ιερά και αιματοβαμμένα χώματα της Βορείου Ηπείρου. Τα οστά ελάχιστων εξ αυτών , μερικές εκατοντάδες από τους 7.948 ήρωες νεκρούς μας του έπους του 1940, ευρίσκονται στα υπάρχοντα Στρ. Νεκροταφεία στους ΒΟΥΛΙΑΡΑΤΕΣ, στην ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ (στο Μοναστήρι Αγ. Νικόλαος).


Πανάρχαιο Ελληνικό, αλλά και παγκόσμιο έθιμο o σεβασμός των νεκρών. Μετά από κάθε μάχη γινόταν εκεχειρία με σκοπό την περισυλλογή και φροντίδα των νεκρών για το τελευταίο τους ταξίδι, όπως μάς αναφέρουν στα συγγράμματα τους επιφανείς αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς.
Η ταφή των νεκρών και μάλιστα των πολεμιστών, αποτελεί για μας τους Έλληνες ιερό χρέος και υπέρτατο καθήκον, εσωτερική ανάγκη και εθνική επιταγή. Δεν είναι μία απλή, τυπική διαδικασία. Οι νεκροί πρέπει να προσεγγίζονται με ευλάβεια, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι αυτοί. Κάτι ανάλογο, όμως, δεν συνέβη με τους Έλληνες νεκρούς του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Έτσι οι 8.000 περίπου νεκροί στρατιώτες, αξιωματικοί και άλλοι εθελοντές, που αγωνίστηκαν ενάντια στον Ιταλικό φασισμό και περιέσωσαν την Ελληνική τιμή δίνοντας μαθήματα ηρωισμού και ανδρείας στην ανθρωπότητα, έμειναν άταφοι ἢ πρόχειρα θαμμένοι στα ιερά χώματα της Β. Ηπείρου.

Αρκετών από αυτούς τα οστά παραμένουν μέχρι σήμερα διάσπαρτα στα βουνά και τις πεδιάδες. Το Ελληνικό κράτος αδιαφόρησε γι' αυτούς, που χάρισαν στην πατρίδα το πολυτιμότερο αγαθό, τη ζωή τους και έγραψαν τις ενδοξότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Διάσπαρτοι τάφοι Ελλήνων στρατιωτών, υπάρχουν σε πολλά σημεία της Βορείου Ηπείρου. Ευρίσκονται παντού. Στην Τρεμπεσίνα και το Πόγραδετς, στο θρυλικό ύψωμα 731, τις σύγχρονες Θερμοπύλες και στην Κλεισούρα, στα υψώματα του Μπουμπίβι και στην πεδιάδα του Βούρκου. Στο Mάλι Σπατ και την Κορυτσά. Ενταφιασμένοι όπως-όπως κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, χαμένοι στο χιόνι.
Ιταλικοί λόχοι υγειονομικού συγκέντρωσαν μετά το 40 τα οστά των δικών τους νεκρών, καθώς και Ελλήνων που βρέθηκαν μαζί, σε μεγάλα οργανωμένα νεκροταφεία, με την συγκινητική επιγραφή: «Εχθροί στον πόλεμο. σύντροφοι στο θάνατο». Επιγραφές που το καθεστώς του Χότζα φρόντισε γρήγορα να εξαφανίσει. Είναι παντού οι Μεγάλοι μας Νεκροί. Στην Άρτζα θυμούνται ακόμα, μετά τις επιχειρήσεις, σπαρμένους Έλληνες και Ιταλούς, αγκαλιασμένους νεκρούς στις μάχες, σώμα με σώμα.

Έτσι εμείς οι απόφοιτοι της Τάξης 1976 της ΣΣΕ αποφασίσαμε να κάνουμε ένα μικρό βήμα. Προσκυνηματική επίσκεψη στα ιερά μας χώματα της Βορείου Ηπείρου, εκεί που βρίσκονται οι άταφοι νεκροί μας και οι ζωντανοί σύγχρονοι Έλληνες ομογενείς μας, που ακόμη δεν έχουν αναπνεύσει αέρα ελευθερίας, στους Αγίους Σαράντα, στην Χιμάρα, στα χωριά του Βούρκου και της Δερόπολης , στο Αργυρόκαστρο, στην Κλεισούρα και στο ύψωμα 731. Στο προσκύνημα μας ακολούθησαν συνάδελφοι και από άλλες τάξεις καθώς και φίλοι μας εκτός στρατού

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια